Çocuklarda Davranış

0

Çocuk davranışları,çocuk gelişimi ve davranışlar, çocukta bozuk davranışlar ve tedavileri
Bir çocuğun davranışının bozukluk sayılabilmesi için bazı ölçütler gerekir.
Bu ölçütler:
1-Güncel Uyum: Her gelişim periyoduna özgü bir davranış vardır. Bu nedenle, çocuğun gelişim sürecinin özelliklerini bilmek gereklidir. Örneğin; 2 yaşındaki çocuk egativist, hareketli ve istenilen şeyi yapmıyor. Freud’un analisti, Erikson’un özerklik hakkında şüphe ve utanç döneminde olduğu zamanlarda, Erikson’un bu yaşlarda özerk bir çocuk olduğunu öğrenir. Kendisini istemediğinde değişmek istemiyor, öpülmeyi reddediyor.

3-5 yaş arası çocuk dikkat çekmek istiyor. Hayal dünyası çok geniş olduğu için şaşırtıcı hikayeler anlatabilir. Kime yalan söylemediğini söyleyemezler. Bu nedenle, bu yaştaki çocukların yalan sayılmadığı, yalan olarak kabul edilir.

2-Yoğunluk: Bir davranışı bir bozukluk olarak kabul etmenin ikinci kriteri yoğunluktur. Örneğin; 5 yaşındaki bir çocukta öfke ve ruh hali ortaya çıkarsa, bu davranış diğerine fiziksel bir zarar verir.

3-Süreklilik: Çocuk belli bir tür davranış için uzun süre ve ısrarla devam eder.

4-Cinsel rol beklentileri: Erkeklerin kızlardan daha agresif olmaları beklenirken, erkek çocuklara karşı agresif davranan kızların davranışları ve davranışları normalden sapma davranış kategorisine girer.

GENEL DAVRANIŞ HASTALIKLARI NEDENLERİ


Dikkat: Çocuk gerekli sevgi ve ilgiye sahip olmadığında veya yeterli zaman olmadığında, davranış bozukluklarına döner.

  • Ebeveynlere karşı güç kazanma isteği: –

İntikam alma isteği: Özellikle, mağlup edilen çocuklar, ebeveynlerinden intikam almak istemezler. oluşmasına neden olur.

Bağımlılık: Çocuğun güvensiz davranışları davranış bozukluklarına neden olur. Ebeveynlerin aşırı korumacı, hoşgörülü tutumu, aşırı bakım, daha fazla kontrol anlamına gelir. .

DAVRANIŞ BOZUKLUKLARI OLMADAN ÇOCUKLARLA POZİTİF İLİŞKİLER NASIL KURULUR?


1-Karşılıklı Saygı: Azarlamak, bağırmak, vurmak, susturmak, tutarsız olmak, çocuğa karşı saygısızlığın göstergesidir. Her ebeveyn çocuklarına saygı duymayı öğrenmelidir. Her çocuk ayrı bir birey olarak ele alınmalı, fikirlerini sormalı ve fikirlerine saygı gösterilmelidir.
2-Çocuğa Zaman ayırmak: Çocuğa bakmak, zaman ayırmak. Birlikte geçirilen zaman nicel değil, nitel olarak önemlidir. Birlikte, çocuğun sevdiği etkinlikler gerçekleştirilebilir.

3-Cesaret: Eğer çocuk önce ona güvenmek isterse, ebeveynler çocuğa güvenmelidir. Çocuğun çabalarını teşvik etmeli ve teşvik etmelidir. Teşvik çocuğun kendini değerli algılaması için çok önemlidir.

4-Sevgiyi İfade Etme: Güvende hissetmek için çocuk en azından sevildiğini bilmeli ve sevmelidir.

SALDIRGANLIK


Saldırganlık, küçük çocuklarda normal bir reaksiyon şeklidir. Kişisel yaralanmanın bir sonucu olarak saldırganlığı tanımlayabiliriz. Bu yaralanma sonucunda, çocuk akranlarına vurmayı, ısırmayı, nesneleri fırlatmayı, tekmelemeyi, tükürmeyi ve zarar vermeyi amaçlayan tehditler şeklinde sözlü saldırılar yapar.

Sürekli ve aşırı agresif olan çocuk huzursuz, anlaşılmaz, eyleme hazır ve aşırı somut. İlişkileri gergin ve sinirli. Parlıyor ve kavga etmeye hazır. Kuralları çiğniyor ve durmadan cezalandırıyor. Bu çocuklar cezadan etkilenmez veya kısa bir süre etkilenir gibi görünmektedir. Hatta sıradan tartışmaları bile bileklerinin gücüyle çözmeye çalışıyorlar. Standartları orantısız ve duruma göre orantısız. Öfkesini yenemez ve daima kendini haklı çıkarmaya çalışır. Bu çocuklar genellikle evde sorun yaratır ve yetişkinlerle sürekli bir çatışma içindedirler. Genellikle erkekler daha saldırgandır.

SALDIRGANLIĞIN NEDENLERİ


1- Ebeveynlerin agresif davranışlarını ödüllendirmek. Geleneksel erkek çocuk kültürünün saldırganlığını onayla (Örn: parkta iki çocuk dövüşür. Biri daha dayak yaparsa, çocuğun annesini üzmek için düşünceyi bozamaz)

2- Çocuklara yetişkinlerden daha katı cezalar, anlama ve sevgi eksikliği

3- babanın uzun süreli devamsızlığı, annenin ortaya çıkan medyanın etrafındaki sürekli çocuğu

4- TV. Ve kitle iletişim araçlarının olumsuz etkileri (Kurtlar Vadisi örneği)

5-Ebeveyn tutumlarının olumsuzluğu,

çocuk 6- Çocuğu ailesinden dövmek

7- Beyin zarı iltihabı, beyin hasarı gibi fizyolojik problemler


1- Her şeyden önce, ebeveynler çocuk için bir saldırganlık modeli olmamalıdır. (Evde bir çocuk dövüyorsa, erkek kardeşi yener. Erkek kardeşi yoksa, okuldaki en ufak bir sorunla arkadaşına vurur. Veya hayvanlara işkence eder) Çünkü dayak herkes için olumsuz duygular yaratır.

2- Çok fazla agresif davranış olmamalıdır. Çocuğun istekleri bu tür davranışlarla yerine getirilirse, çocuk çocuğu dileklerini yerine getirme aracı olarak görmeye başlar. Bu şekilde talepler yerine getirilmemelidir. Agresif davranış ödüllendirilmemeli ve bu davranışın istenmediği hemen kanıtlanmalıdır.

Saldırı davranışları dayak tarafından asla cezalandırılmamalıdır. Ebeveynlerin sevgisi azaldığında ve fiziksel cezalar uzun süre devam ettiğinde, çocuk agresif, asi, sorumsuz davranışlar geliştirir. Agresif davranış ortaya çıktığında, yetişkinler sakince davranmalı ve ben anormal duygusal tepkiler yerine dili kullanmalıyım. (Neden böyle davrandığı için özür dilerim) Beating saldırgan davranışların sonunda uygulandığında hemen durdurabilir, ancak çocukta düşmanca duygular geliştirir.

4- Çocuk gergin ve gergin olduğunda, onunla tartışmamalı, sakinleşmesini beklemeli ve davranışları hakkında konuşmalıdır.

5- Çocuğa sosyal olgunluğuna göre çeşitli sorumluluklar verilmeli ve mümkün olduğu kadar çok şey başlamalı ve bitirmelidir. Çocuğun bir başarı duygusu olmalıdır.

6 – Bu davranışın dezavantajı çocuğa gösterilmelidir.

7 – Olumlu davranışları güçlendirmek: Ebeveynler ve diğer yetişkinler, çocuğun olumlu davranışını görmeli ve olumsuz davranışı görmezden gelmelidir. Bu davranışı yapmadığı zaman çocuk sözlü olarak ödüllendirilmelidir. Örn: 10dk. Savaşmadan ve bağırmadan oynadığında, Buda’nın davranışını sözlü olarak ödüllendirir.

8- Çocuğun dışarıda oynamasına izin vermek, bu çocuğun gerginliğini azaltır ve enerjiyi boşaltma olasılığını sağlar.

9- Agresif davranış diğer çocukların güvenliğini ciddi bir şekilde tehdit etmedikçe, bu davranış üzerinde durulmamalıdır.

10- Kendi kendine konuşma: Çocuğa çok tahrik edici ve bu yönünü kontrol etmekte zorluk çekiyorsa, çocuklara başkalarına çarpması durumunda kendini engelleyen cümleler söylemesi öğretilebilir. Örneğin: 10’a kadar say ve ona vurma.
11- Çocukların agresif modellerle yüzleşmemesi gerekir. TV’nin şiddet içeren programları izlemesi engellenmelidir. Ek olarak, bu şiddet filmleri gerçek yaşam modelleri değil, kurgu çocuğuna söylenebilir.

12- Öfkeden kurtulmanın alternatifleri olabilir. Zımbalanabilen kil, katlanabilen çiviler, çizim ve boya öfke duygularını kontrol etmeye yardımcı olabilir. Ayrıca futbol, spor gibi sporlar da çıkış yolu.

13- Çocuğun temel ihtiyaçları her yaş ve dönemde zamanında yerine getirilmelidir.

14- Bu çocukların babaları ile daha ortak olmaları sağlanmalıdır.

15- Ebeveynler bu çocuklarla iletişim kurduğunda dili kullanmalıyım. Örneğin: Böyle kavga ettiğin zaman rahatsız oluyorum, üzgünüm. İnsanlar davranışlarında duygularını, düşüncelerini ve ihtiyaçlarını ifade etmelidir.

Share.

About Author

Yorum Bırak