Agresif ve Saldırgan Davranışlar

0

Çocuğun oyunlarında agresif davranışı, bebekleri dövmesi, oyuncakları kırması, nadiren savaş oyunları oynaması ve süreklilik sağlamazsa duygusal akıntı sağlaması açısından sağlıklı olabilir. Bazı çocuklar saldırganlığını davranışlarıyla gösterir. Arkadaşlarına veya etrafındaki diğer insanlara vurur, tekmeler, bir şeyler fırlatır ve etrafındakilere zarar verir. Bazı saldırgan çocuklar insanlara zarar vermezler, ama düşmanca oyunlar oynayarak oyuncakları kırarlar ve saldırganlıklarını ortaya çıkarırlar.
Çocuğunuza örnek olun
ebeveynler çocuğun olumlu davranışlarla modellenmesi gerekir. Ayrıca, sinirlenmediğinde veya zor bir durumla başa çıkabildiği zaman çocuğun davranışını tanımalı ve ödüllendirmelidir.
Seçmesine İzin verin
Çocuğun ailesi ile karşılıklı sevgi ve saygıya dayalı olumlu bir ilişki desteklenmelidir. Ek olarak, çocuk tereddüt etmeden ihtiyaçlarını söyleyebileceği bir ortam seçebilmelidir.
Hiçbir agresif davranışa tolerans gösterilmemelidir. Çocuğun istekleri böyle bir davranış sonucunda yerine getirilirse, çocuğun isteğini elde etmenin bir aracı olarak saldırganlığı görmeye başlar.
Sonuçlar Hakkında Uyarıda Bulunun
Çocuğa bu tür davranışların dezavantajları gösterilmelidir. Agresif davranışlarıyla arzularını gerçekleştirememeli, istediklerini kaybettiklerini görebilmeli ve sonuçlarına katlanabilmeliler.
Saldırgan davranışlardan kaçınılmalıdır. Ceza (özellikle fiziksel şiddeti içeren cezalar) çocukta dostça olmayan bir his uyandırır.
İletişim Kurmayı Deneyin
Saldırgan davranış oluşur, yetişkinler sakin olmalı ve anormal duygusal tepkiler yerine dili kullanmalıdır. Örneğin; “Böyle davrandığın için çok üzgünüm.” Çocuk gergin ve gergin olduğunda onunla tartışmamalı, sakinleşmesini beklemeli, davranışları hakkında konuşmalıdır.
Çocuğa çeşitli sorumluluklar verilmeli ve olabildiğince çok şey başlatmalı ve bitirmelidir. Çocuğun bir başarı hissi olmalıdır. Yurt içi disiplinde ve ev kurallarında tutarlı olmalıdırlar.
Rol Model Seçim Aşamasında Yardımcı Olun
Çocuk televizyonda veya diğer medyada şiddet veya saldırganlık içeren görüntüleri izlemekten kaçınır. Modellemelerine izin verilmemeli. Çocuklar, içindeki enerjiyi boşaltabilecekleri veya saldırganlıklarını açabilecekleri uygun ortamlarda hazırlanmalıdır. Parkta koşma, spor yapma, oyuncak tahtaları çakma. Çocuk bu tür davranışların öğrenildiği veya normal olduğu durumlardan uzak tutulmalıdır.

Doğuştan saldırganlık olarak kabul edilen bir dürtüdür.

Çevrenin olumsuz tutumu, çocuğun isteklerinin sürekli olarak engellenmesi, baskı altında tutulması veya tamamen serbest bırakılması ve çocuğa saldırganlık çocuğun saldırganlığına veya güçlendirilmesine yol açabilir. Bazen çocuk tırnak yeme, saç kırılması ve kendine zarar verme gibi kendisine karşı saldırganlık gösterebilir.

Dışarıya doğru saldırganlık durumunda, çocuk eşyalara zarar vermek, oyuncaklarını kırmak, bağırmak, vurmak, itmek, ısırmak gibi davranışlar gösterir. Agresif davranışa karşı uygun ebeveyn tutumları şöyle sıralanabilir:

  • Ebeveynler çocuğa asla saldırganlık örneği oluşturmamalı, iyi modeller olmalıdır.
  • Çocuğun saldırgan davranışı anlaşılmamalı ve isteklerinin yerine getirilemeyeceği açıklanmalıdır.
  • Bu çocukların enerjileri; toplumun kurallarına uygun olarak yararlı faaliyetlere yönlendirilmelidir. (Spor, hamur oynamak vb.)
  • Vuruşla cezalandırma, saldırgan davranışın şimdilik kaybolmasına neden olur, ancak çocuğun kendilerini düşmanca hissetmelerinden sonra daha düşmanca hissetmesine neden olur.
  • Çocuğa çeşitli sorumluluklar ve olumlu davranışlarla ödüllendirilmelidir.
  • Grup etkinlikleri teşvik edilmelidir. Grupta onu arkadaşları için kabul edilebilir kılacak bir şey başardığından, onu korumak için agresif, agresif davranışlarından vazgeçmek isteyecektir.
Share.

About Author

Yorum Bırak